است . و نيز گفتار پيمبر در قصه شريك بن سحماء كه ميگفت : « اگر زنم فرزند به صفت نامناسب آرد متعلق به كسى است كه نسبت به او بدگمانم . » و چون فرزند را بصفت نامناسب آورد و با كسى كه نسبت به وى بدگمان بود شباهت داشت پيمبر ( صلى الله عليه و سلم ) فرمود : « اگر حكم خدا در ميان نبود با تو رفتار ديگرى داشتم » كه در آنجا با وجود عدم شباهت حكم به الحاق نسب كرد و در اينجا شباهت را مناط الحاق ندانست و حكم بستر را معتبر دانست و حكم شباهت را باطل شمرد . مقصود از اين باب همين گفتگو بود و اين فصل را ياد كرديم كه حكم مخالف قيافه را نيز بياريم و اين بابى است كه گفتگوى مفصل دارد و شرح مطالب آن بسيار است كه موضوعى پيچيده و دقيق است و توضيح اين مطلب را با آنچه هر فرقه از سلف و خلف و در اين زمينه گفته‌اند در كتاب الرءوس السبعيه فى الاحاطة بسياسة العالم و اسراره آورده‌ايم .